Umang, een oase van hoop, vrede en nog zoveel meer.......

Namaste, wat leuk al die reacties van jullie allen! Dank daarvoor. .Vandaag om 9.30 met de jeep richting Umang( wat hoop betekend! ) 5 verstandelijk gehandicapten van de special needs afdeling gaaan vandaag met ons mee zodat ze ook een dag je uit hebben! Een mooie mix in de jeep met ons allemaal erbij. 1 begeleider gaat achterin mee en ook Sulu vergezelt ons vandaag .De gehandicapten zijn op hun eigen manier net zo uitgelaten als de kids de voorgaande dagen , en het is prachtig om hun mooie lach te zien! Op Umang aangekomen valt gelijk de rust en sereniteit op en het is weer erg bijzonder om hier te zijn. De volwassenen gehandicapten zijn echt vooruit gegaan in ontwikkeling op Umang en zelfs degene die in het weeshuis veel agressieve buien had is nu lekker relaxed en mag zijn zonder dat ze belaagd wordt door niet verstandelijk gehandicapten die haar pesten uit verveling......en wat is er al veel gebeurt afgelopen jaar dat wij er waren, er zijn nu bijvoorbeeld pineapple trees en bananen bomen op de plaats waar ze vorig jaar nog ah onkruid wieden en egaliseren waren. Ook de moestuin is zeer uitgebreid tov vorig jaar en Sulu vertelt dat er binnenkort 2 kalfjes komen....De pup van vorig jaar is ook veel groter en er is nog een hond bij , die aan is komen lopen samen met drie katten. Het wordt al wat met de beestenboel. Wat een grote vooruitgang is dat er nu een gediplomeerde begeleider is voor 6 dagen in de week een gediplomeerde begeleidster is die met de gehandicapten weet om te gaan en zorg draagt voor de medicatie. In de toekomst is het de bedoeling dat er meer kinderen uit Bal Anand op Umang komen wonen die niet geadopteerd zijn en ouder dan 18. Inmiddels wonen er al twee van die jonge vrouwen nu die in Bal Anand zijn opgegroeid en die worden nu geleerd wordt om met de gehandicapten om te gaan en hebben hun eigen taak op Umang, een prachtige win win situatie voor de gehandicapten en niet gehandicapten.......Sulu verteld ons over haar missie, die voor ons al geslaagd lijkt te zijn want als je je al zoveel jaren met je hart inzet voor zoveel kinderen.....! Maar ze heeft duidelijk ook een doel voor ogen met Umang. Het is een bijzonder gesprek en wij houden het alle vier niet droog en zijn geraakt door deze bijzondere vrouw van 70 jaar op deze bijzondere plek met al de bijzondere kids! we zingen en dansen totdat de electriciteit uitvalt , eten Indiase vruchten uit de boom aldaar en lakken nagels , rijgen kralen en vooral we GEVEN! En knuffelen! Het is moeilijk om afscheid te nemen en we rijden met tranen in de ogen met het bonte gezelschap voldaan weer terug naar Bal Anand waar we om uur of 8 aankomen. Morgen de laatste dag in Mumbai en voor Esther en Sandra de laatste dag in India.......waar we in iedergeval om 14 uur een afspraak hebben met Bas de penningmeester van de stichting die vannacht in Mumbai aankomt en we moeten nog afscheid vd kids nemen......... Lieve groet uit het warme Mumbai.

   

   

  

coaching team